دسته: <span>مشکلات رفتاری</span>

احساس تنهایی

احساس تنهایی

احساس تنهایی از کجا می آید؟

ریشه احساس تنهایی یا احساس محروم بودن از محبت، برآورده نشدن کافی نیاز به محبت یا بیش از حد برآورده شدن این نیاز اساسی در کودکی است. این اتفاق ممکن است به چند دلیل بیفتد.

*فوت یا طلاق والدین در کودکی

نبودن فیزیکی یک یا هر دو والد در کودکی می تواند ما را مستعد احساس تنهایی کند. این نبودن می تواند از طلاق یا فوت والدین ناشی شود. هر چه این اتفاق در سنین پایین تری بیفتد تاثیر عمیق تری دارد. البته اگر والد دیگر حضور داشته باشد و به اندازه کافی محبت کند، یا یک نفر دیگر جایگزین محبت فردی که نیست شود، احساس تنهایی شکل نمی گیرد یا کمرنگ می شود.

*خانواده پر جمعیت و فقر

اگر هم خانواده پر جمعیت باشد و هم شرایط اقتصادی مناسب نباشد، ممکن است والدین واقعا فرصت نداشته باشند توجه یا محبت کافی به همه بچه ها کنند و احساس تنهایی شکل بگیرد. البته این به مدیریت عاطفی والدین بستگی دارد و ممکن است در همین شرایط هم فرزند احساس کمبود عاطفی نکند.

*والدین سرد و بی محبت

والدینی که معمولا خودشان در خانواده های بی محبت بزرگ شده اند و روی شخصیت خودشان هم کار نکرده اند، مستعد محبت نکردن به فرزندان شان هستند. بچه های این خانواده ها معمولا احساس نزدیکی عاطفی به والدین ندارند. خانه بیشتر به یک پادگان سرد نظامی شبیه است تا محل یک خانواده گرم.

احساس تنهایی

*والدین دعوایی

بخشی از نیاز به محبت ما در رابطه گرم والدین برآورده می شود. والدین بیش از حد پر تنش و دعوایی می توانند بچه هایی با احساس تنهایی زیاد بزرگ کنند.

*والدین تنها

پدر یا مادری که مدام در خلوت با فرزندان از بی محبتی همسر می نالد و احساس تنهایی اش را داد می زند، می تواند الگوی نامناسبی برای بچه هایی باشد که بعدها فرض شان این است که دیگران بی محبتند.

*والدین بیش از حد محبت کننده

بعضی از والدین می خواهند هر چه محبت ندیده اند با محبت زیاد به فرزندان جبران کنند. آنها نمی خواهند فرزندشان کوچک ترین اخم و تخمی ببیند. آنها فرزندان شان را در پر قوی محبت بزرگ می کنند. فرزندان وقتی بزرگ می شوند و می بینند در هیچ رابطه ای آن میزان از محبت نیست، سرخورده می شوند و احساس تنهایی می کنند.

کلینیک ذهن زیبا با هدف رفع مشکلات جنسی افراد و به دنبال آن بهبود کیفیت زندگی به عنوان یکی از فعال ترین مراکز سکس تراپی کشور با دارا بودن کارشناسان و پزشکان خبره و با تجربه همراه شما هموطنان عزیز است. جهت دریافت وقت مشاوره تلفنی و حضوری با شماره ی 09353167886 تماس حاصل فرمایید.

ما را در اینستاگرام و تلگرام دنبال کنید.

تربیت کودک طلاق

تربیت کودک طلاق

تربیت کودک طلاق

بزرگ ترین و رایج ترین اشتباهاتی که باید از آنها در برابر تربیت کودک طلاق جلوگیری کنیم :

۱.خراب کردن رابطه فرزند با والد دیگر.

۲.استفاده از فرزند خود برای بازگشت و یا اذیت همسر.

۳.استفاده از کودک برای دستیابی به اطلاعات.

۴.انتقال عواطف آزارنده ای که دلیلش احتمالا همسر سابق بوده به فرزند.

۵.مجبور کردن فرزند به جانبداری در برخی برنامه ها.

۶.حضور نداشتن پدر و مادر در برنامه هایی مثل تولد فرزند.

۷.پنهان کردن احساس گناه به دلیل جدایی و در مقابل ولخرجی برای برآوردن خواسته های مادی فرزندتان.

۸.وابستگی داشتن به صحبت ها و پشتیبانی فرزندتان به دلیل تنهایی و گرفتاری ذهنی با این جمله که :« دنیا برضد ماست.»

۹.اگر فرزند شما وقتش را صرف دیدن از همسر سابقتان یا پدر و مادربزرگش و یا حتی دیگران کرد، اینکار صحیح نیست‌ که در او احساس گناه به وجود آورید.

۱۰.به کودک کمک کنید تا این بحران را به خوبی از سر بگذراند و با شرایط جدید سازگار شود بدون ا‌ینکه از لذت‌های کودکی محروم شود.

تربیت کودک طلاق

واکنش نوجوانان به طلاق

فرزندان ممکن است در مورد طلاق احساس گناه کند . اینکه شب طلاق رسیده و نتوانسته جلوی این اتفاق را بگیرد.

ممکن به رفتارهای پر خطر و پرخاشگری رو بیاورد.

افت تحصیلی و از دست دادن علاقه در مورد فعالیت های مربوط به مدرسه.

افراط در مصرف الکل و مواد برای کاستن از هیجان ناشی از طلاق.

مبادرت به رفتارهای پر خطر جنسی.

شکایات جسمی متعدد در پاسخ به پیشبینی جدایی، فشار روانی یا ناکامی در آینده.

کلینیک ذهن زیبا با هدف رفع مشکلات جنسی افراد و به دنبال آن بهبود کیفیت زندگی به عنوان یکی از فعال ترین مراکز سکس تراپی کشور با دارا بودن کارشناسان و پزشکان خبره و با تجربه همراه شما هموطنان عزیز است. جهت دریافت وقت مشاوره تلفنی و حضوری با شماره ی 09353167886 تماس حاصل فرمایید.

ما را در اینستاگرام و تلگرام دنبال کنید.

نحوه برخورد با کودکان دروغگو

نحوه برخورد با کودکان دروغگو

نحوه برخورد با کودکان دروغگو زیر سنین مدرسه

در این مطلب قصد داریم با نحوه برخورد با کودکان دروغگو آشنا شویم. برای کودکان قبل از سنین مدرسه، به کار بردن لفظ «دروغگو» جایز نیست؛ چرا که آنها بیشتر خیال پردازی می کنند. به وسیله اطلاعاتی که از دروغ کودک به دست می آورید می توانید به او کمک کنید تا واقعیت و افکار خیالی را از هم تشخیص دهند. مثلا وقتی می گوید: یک سگ پرنده وارد اتاقم شده است، به جای انکار و اثبات دروغ، با مهربانی از او سوال کنید “تو دوست داشتی یک سگ پرنده در اتاقت داشته باشی؟”، “اگر همچین چیزی داشتی با او چه کار می کردی؟”.

یا مثلا وقتی فرزندتان در مورد ماشین کنترلی پرنده اش با دوستانش حرف می زند و آن را توصیف می کند، می توانید به او پیشنهاد دهید که به دوستانش بگوید شوخی کرده و واقعیت را توضیح دهد.

1-نحوه برخورد با کودکان دروغگو | انتخاب تنبیهی متناسب و کمک به ابراز احساسات کودک

برخی مواقع دلیل دروغگویی کودک به این دلیل است که نمی‌تواند احساسات واقعی خود را بروز دهد. به او اجازه ابراز احساسات دهید. مثلا ممکن است که کودک از برادر خود ناراحت باشد و از او خوشش نیاید. بگذارید این احساس را به راحتی بیان کنید تا شما بتوانید آن را با احساسات مثبت جایگزین کنید.

برای اشتباه کوچک کودک تان را به سختی تنبیه نکنید. با کمی اخم و با ملایمت به او بگویید “چون فلان چیز را شکستی از دستت ناراحت و عصبیم”، سپس تنبیه کوچکی متناسب با آن کار اشتباه در نظر بگیرید.

وقتی کودک دروغ می گوید با او بحث نکنید و سوال پیچش نکنید. به او اطمینان بدهید که اگر راستش را بگوید، مشکلی برایش پیش نمی‌آید چون دروغگویی جریمه اش را 2 برابر می کند. وحتما به حرفتان عمل کنید.

2- تکالیف سنگین ندهید و توقعات خود را پایین بیاورید

کودکان توانایی‌های محدودی دارند و متناسب با قدرت و توانایی کودک انتظارات خود را متعادل کنید. از کودک توقع نداشته باشید که همه‌ی خواسته‌های شما را انجام دهد. با این کار به مرور دروغگویی او درمان می شود. چون کودک از رنجش والدین و اینکه او را تنبل بشناسند می ترسد، وقتی نمی تواند کاری فراتر از توانش انجام دهد، برای حفظ موقعیتش به دروغ پناه می برد.

3- با تحقیر به دروغ دامن می زنید، به کودک خود محبت کنید

کودکان نیاز به محبت و توجه زیادی دارند. در صورتی که این نیاز در آن‌ها برطرف نشود برای جلب توجه والدین دست به دروغ و فریبکاری می‌زنند.

احساس تحقیر در کودک باعث می شود به شکل گیری شخصیتش ضربه وارد شود و برای جلب توجه دروغ های بزرگ بگوید. کودکی که در خانواده مورد تحقیر و اهانت قرار گرفته با راست گویی و بیان حقیقت نمی تواند افکار دیگران را به خود جلب کند.

حتی در این مواقع او را دروغگو خطاب نکنید. هرگز کودک خود را به ویژه در جمع تحقیر نکرده و از مقایسه او با همسالانش بپرهیزید.

4- ارزش راستگویی را به کودک آموزش دهید

کودک باید یاد بگیرد که دروغ گفتن یک عمل اشتباه است و در مقابل آن راست گویی قرار دارد که عملی باارزش و پسندیده می‌باشد. کودک باید پاداش راستگویی را در عمل و به صورت عینی مشاهده کند.

5-به کودک خود آگاهی دهید

پس از اینکه علت دروغگویی شناسایی شد، باید در مورد دروغ و واقعیت به کودک آگاهی داد. برخی مواقع کودک تنها تخیل پردازی می‌کند و هدفش دروغ گفتن نیست. پس لازم است که واقعیت را به او بفهمانید تا متوجه شود که حرف اشتباه او باعث ناراحتی والدین و اطرافیان شده است و حتی امکان دارد که این حرف در آینده پیامدهای منفی دیگری داشته باشد.

6- والدین منشا اصلی اعتماد به نفس کودک

توانایی های کودک را به او بشناسانید. برای هر کار خوبی که انجام می دهد حتما او را تشویق کنید. از رفتارهای درست او در جمع تعریف کنید. این کار در افزایش اعتماد به نفس کودک تاثیر زیادی دارد. اگر والدین احساس کنند که فرزندشان در حال دروغ گفتن است؛ بهتر است جلوی ادامه حرف‌هایش را بگیرند. سعی کنید در کمال آرامش وی را از رفتار زشتش نه در جمع بلکه در گوشه‌ای با خبر کنید و ترجیحا به او بفهمانید که با دروغ گفتن نمی‌توان زشتی‌ها و تنبلی‌ها را پوشاند. به کودک اطمینان دهید در حالی که گاهی رفتار آنها را دوست ندارید، اما هیچ چیز عشق شما به او را تغییر نمی دهد.

7- شما خود الگو باشید و انعطاف پذیری در مقابل دروغگویی کودکان داشته باشید

دروغ گویی کودک می تواند الگوبرداری از رفتار والدین خود باشد. پس اگر می خواهید فرزندتان دروغ نگوید، شما نیز در هر شرایطی صداقت داشته باشید.

مسلم است که قانون و ضوابط اخلاقی در خانواده بسیار مهم است و بدون آن تربیت کودکان با مشکل مواجه می‌شود. اما گاهی مواقع لازم است که والدین در برابر کودکان انعطاف پذیر باشند و از اشتباهات کوچک کودکان چشم پوشی کنند. ممکن است که کودک از ترس تنبیه و عدم بخشش والدین مرتکب دروغ شود. در صورتی که اشتباهات کودک قابل بخشش بود، او را ببخشید تا نیاز به دروغ گفتن را در خود احساس نکند.

نکات کلیدی در درمان دروغگویی کودکان

هنر عذر خواهی را به فرزندتان بیاموزید و توضیح دهید که همه اشتباه می کنند و باید مسولیت کار خود را قبول کنند. مسئولیت پذیری در کودک دروغگویی او را درمان خواهد کرد.

اگر کودک چیزی را درخانه شکسته، به جای اینکه بگوید «من نکردم» می گوید: «ببخشید». در این صورت فورا بگویید از راستگویی ات خوشحالم و بعد از تحسین رفتار او، در تنبیه کار اشتباه تخفیف قائل شوید.

هرگز از کودک به خاطر اشتباهش بازجویی نکنید؛ این کار او را تحریک می کند تا در دفاع از خود دروغ بگوید.

استفاده از کتاب داستان، فیلم و انیمیشن هایی دررابطه با زشتی دروغ گویی و مزایای راستگویی بسیار می تواند مفید واقع شود.

دروغگویی در نوجوانان

نوجوانی یکی از حساس‌ترین مراحل زندگی است. در این سن اختیار و توانایی فرد بیش از دوران کودکی است و والدین نمی‌توانند مانند گذشته بر رفتارهای فرزند خود نظارت کنند. در این دوره نوجوانان علاقه بسیار زیادی به روابط اجتماعی و زندگی بیرون از خانه نشان می‌دهند و بیشتر دروغ‌هایشان در این زمینه است.

مثلا در مورد دیر رسیدن به خانه، دوست‌ها و چگونگی خرج کردن پول تو جیبی شان دروغ‌های بسیاری می‌گویند. دروغ گفتن در نوجوانی به دلیل استقلال طلبی و تنهایی طلبی آن‌ها است. نوجوانان فکر می‌کنند که دیگر بزرگ شده‌اند و خودشان می‌توانند به تنهایی تصمیم بگیرند.

نکات مهم در برخورد با دروغگویی نوجوانان

برای رفع دروغگویی‌های نوجوان لازم است که به حریم خصوصی شان احترام بگذارید و به آن‌ها اجازه دهید که در بحث‌ها شرکت کرده و نظرات خود را بیان کنند.

اگر همواره نوجوان خود را کنترل کنید و به او مشکوک باشید، او نیز برای مقابله با شما دروغ می‌گوید و انگیزه ای برای راست گویی نخواهد داشت. اگر دروغ می‌گوید به او نشان دهید که متوجه دروغ او شده اید و ناراحت هستید اما او را تنبیه نکنید.

نوجوانان از دستوردادن‌های والدین خوششان نمی‌آید و در مقابل دستور مقاومت می‌کنند. در صورت امکان آزادی‌های مجازی به او بدهید تا متوجه شود که شما او را دوست دارید و برای استقلال او احترام قائل هستید. مثلا اگر می‌خواهد به یک جشن تولد معقولانه برود مخالفت نکنید.

نکته

این را بدانید که هرچه قدر هم شرایط تربیتی والدین صحیح باشد بازهم نوجوانان در یک دوره کوتاه با والدین به مشکل می‌خورند چرا که به هرحال اختلاف نسل‌ها در میان همه خانواده‌ها وجود دارد و تغییرات روانی نوجوانان این مساله را تشدید می‌کند. از مشکلات فرار نکنید و با حفظ خونسردی سعی در حل چالش‌ها داشته باشید.

نوجوانان اشتباهات زیادی مرتکب می‌شوند و در اکثر مواقع برای فرار از اشتباهات شان دروغ می‌گویند. از این دروغ‌ها نترسید و فکر نکنید که فرزندتان از دست رفته است. نوجوانی یک فرایند پرپیج و خم است که گذر موفق از آن تحت تاثیر خونسردی، صبر، آگاهی و رفتار صحیح والدین است. برای حل دروغ‌های فرزندتان (هرقدر هم که بزرگ هستند) به دنبال ریشه آن باشید. با برطرف کردن علت، احساس نیاز به دروغ گفتن نیز از بین می‌رود.

کلینیک ذهن زیبا با هدف رفع مشکلات جنسی افراد و به دنبال آن بهبود کیفیت زندگی به عنوان یکی از فعال ترین مراکز سکستراپی کشور با دارا بودن کارشناسان و پزشکان خبره و با تجربه همراه شما هموطنان عزیز است. جهت دریافت وقت مشاوره تلفنی و حضوری با شماره ی 09353167886 تماس حاصل فرمایید.

ما را در اینستاگرام و تلگرام دنبال کنید.

دروغگویی در کودکان و نوجوانان

دروغگویی در کودکان و نوجوانان

دروغگویی در کودکان و نوجوانان

دروغ از جلوه های نا درستی و حقه بازی افراد است که ماهرانه یا ناشیانه از کودکان سر می زند و ماهیت آن یک سیر قهقرایی از شخصیت و نوعی عقب نشینی در جنبه فطری، احساسی، تفکر و رفتار است. در این مطب قصد داریم بیشتر به مشکل دروغگویی در کودکان و نوجوانان بپردازیم. با ما همراه باشید.

دروغگویی با پنهان کاری

گاهی والدین از دروغگویی مقابل کودک اجتناب می کنند اما در عوض پنهان کاری را به او یاد می دهند. پنهان کاری هم شکل دیگری از دروغ است و در طول زمان کودک یاد می گیرد که چه طور حرف بزند تا متهم به دروغگویی نشود. کاهش اعتماد به نفس در کودک با تمایل به دروغگویی در ارتباط است و بچه هایی که عزت نفس پایین دارند به «خودیاری کاذب» یا به عبارتی به اغراق در بیان توانایی ها و حوزه اختیارات خود روی می آورند تا آن خلاء را جبران کنند.

دروغ چیست؟

بیان چیزی است که آن را خلاف حقیقت می دانیم

یا

نوعی تحریف حقیقت به منظور فریفتن دیگران

یا

گفتار و رفتاری است که با حقیقت مطابقت نداشته باشد.

دروغ در خردسالی

 بدین معنی که خردسال بین حقیقت و مجاز، بیداری و رویا، تخیل و واقعیت فرقی نمی گذارد، به همین نظر نباید انتظار داشته باشیم راست و درست باشد.

طفل 3 ساله ممکن است بگوید که عروسکش با اون سخن گفته، یا می گوید سوار اسبی شده و در اتاق جولان داده است. والدین و مربیان باید بدانند در سنین 5 و حتی 6 سالگی این گونه سخنان دروغ نیست بلکه ادعایی ناشی از تخیل قوی است. کودکان تا این سن هنوز نمی توانند بین دنیای تخیل و واقعیت فرق بگذارند. او در دنیای تصور و خیال زندگی می کند و به اندیشه و رویاها و افکار خود وجود خارجی می بخشد، پدیده های بی زبان را زبان دار حساب می کند و مطلبی می گوید که شما آن را نادرست می دانید.

دروغ در 6 سالگی

او حتی ممکن است چیزی را بدزد و دیگران را متهم کند. در عین حال باید بگوییم کودکانی هم هستند که حتی در این سن به علت ضعف شخصیت، بیماری، عدم کمال در سخنگویی، عدم درک مطلبی از روی درستی، عدم تطبیق آنچه را که دیده و شنیده با واقعیت ، به گونه دروغ بیان می دارند و یا دیده ها و شنیده های خود را فراموش کرده و بر گونه ی دیگر بیان می دارند.

کاهش اعتماد به نفس در کودک با تمایل به دروغگویی در کودکان و نوجوانان در ارتباط است و بچه هایی که عزت نفس پایین دارند به «خودیاری کاذب» یا به عبارتی به اغراق در بیان توانایی ها و حوزه اختیارات خود روی می آورند تا آن خلاء را جبران کنند.

دروغ در سنین بعد

در حدود سنین بعد از 5 سالگی دروغگویی به منظور فریفتن و تحت تاثیر قرار دادن دیگران در آدمی بروز و ظهور می کند و طفل سعی دارد برای جلب منفعتی گفتار و رفتاری را از خود بروز دهد که با حقیقت مطابقت ندارد.

 از نظر رشد ذهنی کودکان از حدود سنین 5 و 6 کم کم راست را ازدروغ تشخیص می دهند و در می یابنداز راه دروغ می توانند بر بسیاری از مشکلات خود فائق آمده مواردی را از خود برانند.

اگر دروغگویی تا ۷ سالگی درمان نشود همزمان با رشد کودک شاخه و برگ بیشتری پیدا می کند و درمان آن دشوارتر می شود. یک دانش آموز دبیرستانی ناخواسته دروغ نمی گوید بلکه با ظرافت و زیرکی واقعیت را طور دیگری جلوه می دهد. اغلب این دانش آموزان برای فرار از تنبیه یا دریافت پاداش دروغ می گویند. این امر حاکی از آن است که شالوده رفتار اخلاقی در دوران کودکی آن ها به درستی پی ریزی نشده است و حالا در دوران بزرگسالی برای رسیدن به اهداف خاص دروغ می گویند. در این سنین فشارهای والدین موقعیت را بدتر می کند و راهی جز دروغگویی برایشان باقی نمی ماند.

ریشه ها و علل دروغگویی
ترس از والدین

بعضی از والدین رفتار خشونت بارتری با فرزندان خود دارند، به کوچکترین بهانه آنها را کتک می زنند، در مقابل دیگران پرخاش و تحقیرشان می کنند. کودک به خاطر ترس از کتک خوردن و خشونت های والدین، کم کم از آنان فاصله گرفته و خود را جدا احساس می کند و گاه گاه در بعضی از موارد متوسل به دروغ می گردد زیرا احساس می کند اگر راست بگوید والدین دراثر عصبانیت کتکش خواهند زد.

خودنمایی

بعضی از کودکان به خاطر خودنمایی متوسل به دروغ می شوند. اینان کودکانی هستند که مورد توجه والدین و اطرافیان قرار نمی گیرند. پدر و مادر به علت گرفتاری های شغلی یا مشکلات خانوادگی کاری به کار آنان ندارند و گوششان به حرف آنان بدهکار یست.

آنجه که مسلم است اینها همه به خاطر خودنمایی و جلب توجه والدین و اطرافیانی است که اعتنایی به کودک
ندارند بنابراین بهتر است کودک را محترم بدانیم، به حرفهای آنها هر چند که بیجا و بی موقع هم باشد گوش فرا دهیم، کارهایی را که هر چند به ظاهر کوچک انجام می دهند به دیده ی تحسین و تکریم بنگریم ، مشوقشان باشیم تا بعدها کارهای بزرگتر و بهتری انجام دهند.

ناتوانی

یکی دیگر از علل دروغگویی در کودکان و نوجوانان ناتوانی است. وقتی که شما کودک را از ترس مسایل موهوم ، در منزل در حال اسارت و به صورت
زندانی نگه داشته اید و آزادی های او را ندانسته از دستش می گیرید، ناچار است که از دست شما و ستمکاریهایی که به وی روا می دارید بگریزد و امیال و غرایز خود را به نوعی و به هر نحو ممکن ارضا نماید و برای اینکار ناگزیر است که در مقابل شما به دروغ متوسل شود.

اخلاق شخصی

گاهی دروغگویی در کودکان و نوجوانان بخاطر تثبیت اخلاقی است که جزء صفات شخصیت او شده است. او دروغ می گوید تا خود را متهم نشان دهد و از این طریق سلطه و نفودی پیدا کند. کمبودهایش را تکمیل کرده و حب و بغض، کدورت و حقارت خود را به گونه ای حل کند. برخی از روانکاوان دروغ را جلوه ای از تمایلات سادیک در فرد بحساب می آورند. تمایلی که در سایه آن می خواهد ساده لوحان را به طمع اندازد وقتی که آنها شکست خوردند او خوشحال گردد. وجدان ضعیف ، وسوسه طلبی، عدم رشد و تکامل خلق فردی در این امر موثر است.

علل عاطفی

کمبودهای عاطفی در این رابطه بسیار موثر است. تکیه ی اساسی روی عامل حسادت است و تحلیل این است که در سایه آن می خواهند خود را از بدبختی نجات دهند.

طفل دروغ می گوید تا دیگران را که باعث محرومیت او شده اند زیر شکنجه قرار دهد، زبون و بیچاره اش کند ،محسود خود را به کتک خوردن وا دارد و از آن احساس لذت کند. و یا زمانی از این راه وارد شود تا همدردی خود را به سوی او جلب نماید.

کمبودهای عاطفی چون فقدان و یا ضعف محبت ، سختگیری های بسیار، عدم برخورداری از نوازش کافی، دوری از کانون گرم خانواده، احساس حقارت خود از علل دروغ است و یا کینه ای که می خواهد خاموشش سازد.

علل روانی

دروغگویی در کودکان و نوجوانان گاهی علت روانی دارد. از مواردی که در این زمینه قابل ذکر است عبارتند از :

  • میل به خودنمایی و ممتاز نشان دادن خود و جلب توجه
  • محدود بودن آزادی و میل به نجات خود از قیدها و بندها
  • غرور کودک و نشان دادن اینکه از دیگران کمتر نیست
  • میل به آزار گری و انتقام گیری از دیگران
  • وجود اضطراب که زمینه ی مقاومت فرد را در هم می شکند
  • جنبه ی دفاعی برای انکار خطا و پوشاندن عیوب و در امان ماندن از عقوبت
  • ایجاد ارزش برای خود و به رخ کشیدن آن
  • ترس

علل اجتماعی

از جمله آن عبارتند از :

  • فشار اجتماعی ناشی از مشکلات خانوادگی
  • میل به جلب نظر دیگران از طریق دروغ های وحشت انگیز و ناراحت کننده
  • نشان دادن کینه و نفرت خود به اشخاصی که برای او نابسامانی فراهم می آورند
  • نشان دادن برتری خود به دیگران و جا انداختن خود در ذهن آنها و جلب تحسین و تمجید آنان
  • جلب دوست و همکار و بدست آوردن مقام
  • طرد اطرافیان و بی اعتنایی به ارزش و شخصیتشان و تحقیر و تمسخر آنها

منابع
.1افروز، غلامعلی، روانشناسی و تربیت کودکان و نوجوانان، انتشارات انجمن اولیا و مربیان
.2جان بزرگی ، مسعود، آموزش اخلاق، رفتار اجتماعی ، قانون پذیری به کودکان،تهران، ارجمند
.3دهقان بنادکی، مریم، ،1331شناخت و درمان مشکلات رفتاری کودکان ، چاپ دوم، ناشر موسسه فرهنگی
انتشاراتی جمال
.4شاپوران، رضا، سلوک و رفتار کودک، ناشر کانون تربیت
.5قائمی ، علی ، خانواده و دشواری های رفتاری کودکان، انتشارات انجمن اولیا و مربیان
.6قائمی، علی، ،1313خانواده و مشکلات اخلاقی کودکان، چاپ دوم، تهران،انتشارات امیری
.1مظلومی، رجبعلی، با تربیت مکتبی آشنا شویم ، تهران، انتشارات امیرکبیر
.3موکیولی، منش شناسی کودک، جلد دوم، ترجمه دکتر محمد مهدی خدیوی- زند
.9نظری، محمد علی، ،1331راهنمای اصلاح و تغییر رفتار کودکان، چاپ یکم، تهران، انتشارات آگاه و انتشارات
ارجمند
.11یاسایی ، مهشید، جوداگلاس، ،1314مشکلات رفتاری کودکان، چاپ اول، تهران

کلینیک ذهن زیبا با هدف رفع مشکلات جنسی افراد و به دنبال آن بهبود کیفیت زندگی به عنوان یکی از فعال ترین مراکز سکس تراپی کشور با دارا بودن کارشناسان و پزشکان خبره و با تجربه همراه شما هموطنان عزیز است. جهت دریافت وقت مشاوره تلفنی و حضوری با شماره ی 09353167886 تماس حاصل فرمایید.

ما را در اینستاگرام و تلگرام دنبال کنید.

کودک لجباز

کودک لجباز

کودک لجباز

لجبازی کودکان چرا؟هر کودکی که رفتاری آزادانه و مستقل دارد، کودک لجباز نیست. مهم‌ترین نکته این است که قبل از هر اقدام مهمی، تشخیص دهید که آیا کودکتان لجباز است یا قاطع و مصمم. کودکان لجباز و سرسخت می‌توانند بسیار باهوش و خلاق باشند. آن‌ها زیاد سؤال می‌پرسند که ممکن است برخوردشان مانند یک فرد طغیانگر باشد. آن‌ها توانایی این را دارند که نظر بدهند و افرادی ” فاعل” می‌باشند و:

  • آن‌ها نیاز زیادی برای فهمیده شدن و شنیده شدن دارند. پس اغلب به دنبال جلب‌توجه شما هستند.
  • آن‌ها می‌توانند با رفتاری تند، استقلال خود را نشان دهند.
  • آن‌ها روی چیزی که می‌خواهند پافشاری می‌کنند و مصر هستند .
  • بسیاری از کودکان گاهی کج‌خلقی می‌کنند، اما کودکان لجباز به‌دفعات بیشتری این رفتار را از خود نشان می‌دهند.
  • بسیاری از اوقات احساس رئیس بودن می‌کنند.
  • آن‌ها دوست دارند کارهایشان را به تنهایی انجام دهند.

کنترل یک کودک لجباز

کنترل یک کودک لجباز و سرسخت شاید کاری دشوار باشد، اما این موضوع کاملاً جنبه‌ی منفی ندارد. تحقیقات ثابت کرده است که کودکانی که قانون‌شکنی می‌کنند و با هنجارها مقابله می‌کنند، در بزرگ‌سالی به مراتب علمی بالا و زمینه‌ی کاری مطلوبشان دست می‌یابند و احتمال اینکه همراه با دوستانشان به راه غلط کشیده شوند، کمتر خواهد بود.

تفاوت بین لجبازی و قاطع بودن

  • در فرهنگ لغت معنی رفتار قاطعانه به صورت” استوار ماندن برای رسیدن به هدف”.
  • لجبازی یا سرسختی به صورت داشتن یک رفتار قاطعانه غیرمتزلزلی برای انجام کاری به روشی بخصوص معنی می‌شود. به عبارت ساده، این رفتار عبارت است از نپذیرفتن تغییر در افکار ، رفتار یا کارهای فرد بدون توجه به فشار خارجی که مخالف رفتارهای او می‌باشد.
  • لجبازی در کودکان می‌تواند یک ویژگی ارثی و یا یک رفتار اکتسابی باشد. حتی ممکن است به طور غیرعمدی و ناخواسته به کودکتان یاد بدهید که لجباز باشد.
  • یک نکته‌ی مثبت این است که در حال حاضر شما می‌توانید آگاهانه به کودکتان کمک کنید تا برای داشتن زندگی بهتر، این رفتار را فراموش کند و رفتارش را عوض کند.

راه حل های پیشنهادی و موثر برای درمان لجبازی کودکان

حفظ آرامش

حفظ آرامش در برخورد با کودک لجباز بسیار اهمیت دارد. سعی کنید با آرامش گفتگو را پیش ببرید تا به یک نتیجه معقولانه برسید. زمانی که شما آرامش داشته باشید کودک نیز دست از لجبازی کردن برمی‌دارد.

به حرف های کودکتان گوش کنید

برقراری ارتباط به یک تلاش دو طرفه نیاز دارد. اگر کودک احساس کند که حرفش شنیده نمی‌شود، حالت دفاعی می‌گیرد و شروع به لجبازی می‌کند. به جای دعوا و دستور دادن، با او صحبت کنید تا او نیز دلیل مخالفتش را به شما بگوید.

برقراری رابطه دوستانه

رابطه صمیمانه با والدین خود باعث علاقه بیشتری به حرف شنوی و مشارکت می شود. با ملایمت و صمیمانه خواسته خود را مطرح کنید. روابط صمیمانه به کودکان کمک می‌کند که بهتر با دیگران کنار بیایند.

دادن حق انتخاب به کودک

کودکان نیز همانند بزرگسالان دوست ندارند که امر و نهی بشنوند و به آن ها دستور داده شود. شما می‌توانید برای کودک‌تان چند حق انتخاب مشخص کنید. مثلا می‌توانید به او بگویید که “الان باید بخوابی. دوست داری قبل از خواب چه قصه ای را برایت بخوانم؟” اگر کودک همچنان مخالفت کرد، با آرامش به او بگویید که مخالفت کردن بین انتخاب‌هایش نبوده است. این جمله را هر چه قدر که لازم باشد می‌توانید تکرار کنید. اما توجه کنید که نباید آرامش خود را از دست دهید.

با آن‌ها کار کنید

کودکان لجباز و سرسخت، نسبت به رفتاری که با آن‌ها دارید بسیار حساس هستند. بنابراین مراقبت لحن صحبت، زبان بدن (حرکات بدن) و لغاتی که بیان می‌کنید باشید. وقتی کودک از رفتار شما ناراحت شود، او کاری را انجام می‌دهد که فکر می‌کند بهترین راه برای محافظت از خودش است: سرکشی، حاضرجوابی و پرخاشگری می‌کند.

  • تغییر نوع رفتار شما با کودک لجباز می‌تواند در نحوه‌ی واکنش آن‌ها نسبت به شما تغییراتی را ایجاد کند. بجای دستور دادن به آن‌ها که چه‌کاری باید انجام دهند، بهتر است با آن‌ها همکاری کنید.
  • بجای جمله‌ی ” از تو می‌خواهم که این کار را انجام دهی “، از جملاتی مانند ” بیا با هم انجام بدهیم…” ، ” بگذار ببینم من می‌توانم….” استفاده کنید.
  • برای اینکه کودکتان را به انجام کاری ترغیب کنید، می‌توانید از کارهای سرگرم‌کننده‌ای استفاده کنید. مثلاً اگر می‌خواهید که کودک لجبازتان اسباب‌بازی‌هایش را جمع کند، این کار را خودتان شروع کنید و از او به‌عنوان یک ” امدادگر” کمک بخواهید.
  • همچنین می‌توانید زمانی را برای انجام کار معین کنید و کودکتان را به این چالش دعوت کنید که اسباب‌بازی‌هایش را سریع‌تر از شما بردارد. این روش در اکثر موارد جواب می‌دهد.

فضایی صمیمی و باروحیه‌ای را در خانه فراهم کنید

کودک از طریق نگاه کردن و تجربه، مسائل را یاد می‌گیرد. کودکان اگر همیشه نظاره‌گر مشاجره‌های والدین باشند، یاد می‌گیرند که از آن‌ها تقلید کنند. اختلافات زناشویی بین پدر و مادر می‌تواند محیط پر استرسی را در خانه ایجاد کند که روی خلق‌وخو و رفتار کودک تأثیر خواهد داشت.

رفتار مثبت را تقویت کنید

زمان‌هایی وجود دارد که نمی‌دانید با کودک لجبازتان چگونه رفتار کنید و چگونه عصبانیت و پرخاشگری او را کنترل کنید. اما اگر در این شرایط بدون فکر عمل کنید، ممکن است نگرشی منفی را درباره‌ی این مشکل ایجاد کنید و حتی ناآگاهانه رفتار منفی را در او تقویت کنید. توجه داشته باشید که ممکن است شما ناخواسته باعث تقویت لجبازی و نه گفتن های کودک شده باشید. والدینی که بسیار نه می‌گویند، نه گفتن و لجبازی کردن را در کودک تقویت می‌کنند. برای جبران کار می‌توانید بازی هایی انجام دهید تا کودک را به سوی رفتار مثبت تقویت کنید. مثلا از او سوال هایی بپرسید که جوابش بله باشد. آیا دوست داری بستنی بخوری؟ آیا دوست داری آب بازی کنی؟ آیا دوست داری با هم بازی کنیم؟ و…

ما را در اینستاگرام و تلگرام دنبال کنید.

هوش هیجانی

هوش هیجانی

هوش هیجانی چیست؟

هوش هیجانی یعنی توانایی مهار عواطف و تعادل برقرار کردن بین احساسات و منطق، به طوری که ما را به حداکثر خوشبختی برساند.
🔹هوش هیجانی همان توانایی شناخت، درک و تنظیم هیجان‌ها و استفاده از آنها در زندگی است.

✳️جان گاتمن بر اساس تحقیقات چندین ساله خود در زمینه هوش هیجانی والدین را به چهار دسته تقسیم می کند.

دسته بندی والدین

۱- والدین بی توجه، که هیجانات منفی فرزندان خود را نادیده می گیرند و به احساسات آنها بی اعتنا هستند

۲- والدین ناراضی، که هر وقت فرزند آنها احساسات منفی خود را بروز می دهد او را سرزنش می کنند و یا حتی او را تنبیه می کنند.

۳- والدین آسان گیر، که هیجانات فرزند خود را می پذیرند و با آنها همدلی می کنند ولی قادر به هدایت و یا کنترل رفتار آنها نیستند

۴- والدین مربی هیجان، که به احساسات فرزندانشان اهمیت می دهند و راه و رسم مقابله با فراز و نشیب های زندگی را به آنها می آموزند. آنها احساسات منفی فرزندشان را به عنوان حقیقتی از زندگی می پذیرند از این موقعیت هیجانی به منزله فرصتی برای آموزش درس های مهم زندگی به او و تقویت روابط خویش با وی بهره می گیرند.

✳️جان گاتمن در بررسی های خود به این نتیجه رسید که والدین مربی هیجان پنج مرحله را در ارتباط با احساسات فرزندانشان طی می کنند.

مراحل پنجگانه

1- از هیجان فرزندانشان آگاه می شوند

2- این هیجان را فرصتی مغتنم برای افزایش صمیمت در روابط خود با کودک و آموزش او تلقی می کنند.

3- به حرفهایش گوش می کنند و او را دلداری می دهند و برای احساساتش ارزش قائل می شوند.

4- به کودک کمک می کنند تا احساس خود را نامگذاری کند.

5- در عین جستجوی راه حل هایی برای مشکل موجود، حد و حدودی نیز برای ابراز احساس کودک قائل می شوند.

ما را در اینستاگرام و تلگرام دنبال کنید.

رفتار دوگانه با کودک

رفتار دوگانه با کودک

مشکلات رفتار دوگانه با کودک

«گفتار و رفتار دوگانه با کودک او را گیج و سردرگم می‌کند.»مثلا یک شب به کودک بگوییم باید دیگه دراتاق خواب خودت بخوابی. و چند شب بعد بگوییم: اشکالی نداره روی تخت ما بخوابی!!
یا به او بگوییم دیگه اجازه نداری بیشتر از یکساعت با کامپیوتر کار کنی. یک روز که کار داریم بگوییم: امروز هر چقدر خواستی با کامپیوتر بازی کن!!
یا مثلا به کودک بگوییم نمیشه روی صندلی جلوی اتومبیل بشینی و یک روز که مجبوریم بگوییم تو کوچکی بیا صندلی جلو تا عقب ماشین، جا تنگ نباشه!! یا اینجا پلیس نیست، بیا جلو بشین!!

این رفتار و گفتار چندگانه ما باعث می شود:
_کودک متوجه عدم قاطعیت ما ‌شود.
_بچه گیج و سردرگم شود.
_سبب اضطراب فرزندمان شود زیرا نمی‌داند کدام حرف ما همیشگی است و نمی‌تواند روی حرفهای ما حساب ‌کند.

برخورد با کودک در انجام کار بی خطر

زمانيكه كودكان كار بد بي خطر ميكنند مانند:
_ دست کردن در بینی
_ در دهان کردن اشیاء
_ دست‌کاری کردن اعضای بدن يا خودارضايى
_ ناسزا گفتن
_سر كوبيدن يا خود را پرت كردن.

بهترین عکس‌العمل چیست؟

* ابتدا حواس کودک را پرت کنید.
*دائم به کودک تذکر ندهید.
* و در آخر از بي توجهي فعال استفاده كنيد يعني به كار فرزندتان بي اعتنا باشید.

ما را در اینستاگرام و تلگرام دنبال کنید.

از بين بردن نافرماني در كودكان

از بين بردن نافرماني در كودكان

چند رهنمود در خصوص از بين بردن نافرماني در كودكان:

در این پست به چند مورد راهکار برای از بين بردن نافرماني در كودكان اشاره می کنیم:

با دور از دسترس نگه داشتن وسائل خطرناك، خانه را به جاي امني مبدل كنيد تا مكان هايي كه كودك نبايد به آن ها نزديك شود كمتر شود
با كم كردن تعداد دفعات “نه” گفتن به بچه ها، از هر مقرراتي ارزش و اهميت بيشتري پيدا مي كند.

به كودك نزديك شويد

اگر كودك كاري انجام مي دهد كه احتياج به إصلاح دارد، به او نزديك تَر شويد.

با لحني قاطع و خونسرد به او “نه” بگوييد

دستان را محكم بگيريد و خونسرد و با لحني قاطع با او صحبت كنيد. “نه، دست نزن.” با اين كار شما آسيبي به كودك نمي رسانيد. در واقع از اين روش مي توانيد به جاي كتك زدن استفاده كنيد. وقتي به كودك نه مي گوييد، اخم كنيد و سر خود را به چپ و راست تكان دهيد.

فعاليت ديگری به او پيشنهاد كنيد

اگر كودك به كار خود ادامه داد، به او پيشنهاد كنيد كار ديگري انجام دهد. مثلا اگر دم گربه را مي كشد، به او بگوييد “نه”، سپس به او نشان دهيد چگونه مي تواند به جاي آن، گربه را ناز كند. “نه، پيشي را اذيت نكن. اين طوري نازش كن.” به محض اين كه كودك با پيشنهادات شما موافقت كرد و كار مناسب را انجام داد، او وا تحسين كنيد.

به غرغر يا اعتراض او توجه نكنيد

گاهي اوقات وقتي از اين طريق كار بد كودك را إصلاح مي كنيد، شروع به غر زدن و يا گريه كردن مي كند. كافي است به اعتراضش توجه نكنيد.

براي تنبيه كردن كودك از روش زمان سكوت استفاده كنيد

اگر كودك در ساعات ديگر روز دوباره آن رفتار را ترك كرد، به مدت يك دقيقه او را در پارك كودك يا صندلي اش بگذاريد تا آرام گيرد.

گاز گرفتن و مو كشيدن

كودكان نوپا با گاز گرفتن باعث بروز صدمات ناجور و دردناكي در ساير كودكان مي شوند. صرف نظرات دردناك بودن، ممكن است با گاز گرفتن پوست پاره شود و به راحتي عفونت كند. گاز گرفتن رفتاري كاملا غير قابل قبول و ناشايست است و بايد با قاطعيت با آن برخورد كنيد. بعضي از كودكان به اين خاطر گاز مي گيرند كه نمي توانند آن طور كه دلخواهشان است رفتار كنند، بعضي ديگران روي خشم و ناراحتي گاز مي گيرند و برخي ديگر اين كار را فقط به اين خاطر انجام مي دهند تا ببينند چه اتفاقي مي افتد. گاهي اوقات كودكان نوپا مو مي كشند و يا كودكان ديگران مي زنند. بعضي اوقات هم هدف اصلي آنان، خود والدين هستند.

بعضي از والدين با گاز گرفتن و زدن متقابل كودك مي خواهند از بروز اين رفتار در او جلوگيري كنند. آن ها معتقدند اگر كودك خودش احساس دردي را كه گاز گرفتن و يا زدن ايجاد مي شود حس كند، ديگر اين رفتار را تكرار نمي كند. متاسفانه با اين روش كودك دقيقا همان رفتاري را كه مي خواهيد جلويش را بگيريد، از شما الگوبرداري مي كند. راه مبارزه و فائق آمدن بر گاز گرفتن اين است كه از همان مراحل أوليه بر كودك نظارت كامل داشته باشيد. بايد چند روزي كودك را هنگام بازي با ساير بچه ها دقيقا زير نظر بگيريد تا در صورت لزوم سريعا اقدام كنيد.

ما را در اینستاگرام و تلگرام دنبال کنید.

تکنیک های رفتار با گستاخی

تکنیک های رفتار با گستاخی

تکنیک های رفتار با گستاخی فرزندان

در این پست به بررسی تکنیک های رفتار با گستاخی کودکان را در چند مورد مطرح می کنیم:

قدم اول: شناخت رفتار گستاخانه

وقتی لحن و محتوای گفته فرزندان خصمانه، تمسخرکننده، بی ادبانه و توهین آمیز است به احتمال زیاد فرزند دارای رفتار گستاخانه است که با این جملات در سنین پیش دبستانی شروع می شود: «مامان بد»، «بابای بد» و… . در سنین دبستانی «ازت بدم می آید»، «اه بسه دیگه» یا ناسزاهای رایجی که شنیده است را بر زبان می آورد و به این ترتیب که بزرگ شد، اهانت به صورت مستقیم را به پدر و مادرش نشانه می گیرد: «ساکت شو»، «حوصله ات رو ندارم.»

قدم دوم: انتخاب پیامد مناسب برای این رفتار

والدین نباید در مقابل این نوع فرزند، انعطاف پذیر باشند. اگر چیزی را کودک مان می خواهد و توسط ما قابل اجراست، نباید به او ارایه داد یا اجازه کاری را که دوست دارند انجام دهند را نباید به آنها داد. والدین باید کاری کنند تا فرزندشان با پیامد رفتار خود روبه رو شوند و بهتر است این پیامد مناسب، انجام شدنی و محدود باشد.

 قدم سوم: اعمال پیامد انتخاب شده

بهتر است این قدم به موقع و سریع انجام شود. والدین باید خیلی کوتاه و مختصر علت اتخاذ پیامد برگزیده را برای فرزندشان توضیح دهند، مثلا بگویند: «رفتارت قابل قبول نیست» و با این کاری که کردی نمی توانم طبق قرار قبلی اجازه بدهم به تولد دوستت بروی و….» کودک گستاخ بلافاصله در مقابل این اقدام از خود واکنش نامناسبی ارایه می دهد که باید بلافاصله قدم چهارم برداشته شود.

قدم چهارم: کناره گیری از معرکه و مجادله با فرزند گستاخ

پدر و مادر بعد از اعلام پیامد، باید فرزند را ترک کرده و به دنبال کار خود بروند و از هرگونه درگیر شدن و مجادله کردن بپرهیزند و درصدد دفاع از کار خود برنیایند.

باید از تکنیک صفحه خط خورده استفاده کنند، یعنی مثل یک صفحه گرامافون قدیمی که وقتی خط می افتاد به علت گیر کردن سوزن، قسمتی از شعر تکرار می شد، والدین نیز با لحنی یکنواخت و تکراری حرف خود را خیلی کوتاه تکرار کنند. مثلا: ببخشید، نمی توانم اجازه دهم. این عمل سبب می شود که در نهایت فرزندتان از کارش معذرت خواهی کند، اما برای جلوگیری از تداوم رفتارهای گستاخانه، والدین باید پیامد انتخاب شده را با قاطعیت انجام دهند.

از نکات قابل ملاحظه در این زمینه، این است که پدر و مادر باید حتما با یکدیگر هماهنگ باشند و در صورت رعایت قدم ها و مراحل فوق، اگر رفتار گستاخانه فرزندشان رفع نشد از مشاور روان پزشک مشورت گیرند.

ما را در اینستاگرام و تلگرام دنبال کنید.

اگر کودک رابطه جنسی پدر و مادر را دید چه کنیم

والدین و خودارضایی کودکان

بچه ها با کشف اندام های جسمی که تحت تاثیر رشد کودک و اکتشاف در محیط صورت می گیرد، در می یابند که لمس بعضی از نقاط بدن با لذت همراه است. خود ارضایی در کودکان چیزی بیش از کنجکاوی در مورد اندامهای جنسی است و ممکن است کودک یکبار در هفته و یا گاهی حتی تا چندین بار در روز به آن بپردازد. در ادامه با برخی نکات مهم در بخورد والدین و خودارضایی کودکان آشنا می شویم.

با تکرار عمل و تحریک اندام تناسلی احساس لذت میکند. مثلا خوابیدن روی شکم و مالیدن خود به زمین یا عروسک و سایر اشیا (بویژه دختر بچه ها) بسیار معمول است و ممکن است کودک موقع اضطراب، بی حالی و خستگی به آن بپردازد و یا با دست، اقدام به تحریک اندام جنسی خود نماید.

شایع ترین سنین خودارضایی کودکان

خودارضایی در سنین 2 تا 3 سالگی شایعتر است و در میان دختران بیش از پسران دیده می شود. معمولا بصورت ناگهانی آغاز می شود و والدین ،پسر بچه ها را در حالت کشیدن آلت و دختر بچه ها را در حال مالیدن ناحیه تناسلی غافلگیر می کنند. کودک ممکن است گر گرفته وعرق کرده به نظر برسد و در حال خر خر کردن باشد و یا تنفس نامنظمی داشته باشد. این کار به حالت های مختلف صورت میگیرد.

این رفتار شاید تا زمانی که کودک از استرس رهایی بیابد، ادامه یابد اما معمولا کاملا برطرف نمی شود. و بعضی از کودکان این رفتار را تا 6-5 سالگی در خلوت خود ادامه می دهند. حتی ممکن است در زمان بلوغ با افزایش هورمونهای جنسی شدت پیدا کند.

نحوه برخورد صحیح والدین و خودارضایی کودکان

مادری که کودکش را در این وضعیت غافلگیر میکند باید از رفتارهای ترساننده و خشن پرهیز کند. البته تشخیص سایر علل تحریک پذیری دستگاه تناسلی از اهمیت ویژه ای برخوردار است. وجود کهیر و یا ترشحات بد بو در ناحیه تناسلی از مواردی است که باید در نظر گرفته شود. و یا سایر علل منجر به تحریک پذیری این عضو، که می تواند از بروز عفونتهای ادراری دختران تا بعضی از عفونتهای قارچی متفاوت باشد.

در کودکان عصبی و گوشه گیر این کار بیشتر دیده می شود. سوالات بسیاری در مورد علل این رفتار کودکان همچنان بی پاسخ مانده اند ولی مسلم آن است که این پدیده دراین سنین به نظر بی ضرر می رسد( و برخلاف عقیده عوام باعث کور و یا دیوانه شدن بچه در آینده نخواهد شد).

والدین این رفتار را باید به عنوان بخشی از مراحل رشد نرمال کودک شان بپذیرند و با آن بصورت طبیعی برخورد کنند.

زمینه های فرهنگی و مذهبی خانواده نیز باید در نظر گرفته شود. کسب تاریخچه ای در مورد زمان و محل خود ارضایی و نحوه پاسخگویی والدین به این رفتار کودک مفید می باشد. والدین باید از رفتارهای ترساننده و خشن منع شوند زیرا ممکن است کودک را به سایر رفتارهای مضر وادار کند.

نیازی نیست که مادر هروقت می بیند بچه دستهایش را به سمت ناحیه تناسلی می برد، دستهای او را چک کند و مثلا بگوید: دستهاتو بیار بالا ببینم. و یا او را از دمر خوابیدن و خوابیدن روی شکم منع کند. بلکه پرت کردن حواس کودک از این رفتار و مشغول کردن او به کارهایی که دستهایش را مشغول نگه می دارد ، توصیه می شود. کودک باید بفهمد که این رفتار جامعه پسند نبوده و نباید آن را تکرار کند. این ادراک باید در محیطی آرام و بدون ترس ایجاد شود.

علت خودارضایی کودکان

چون خستگی و تنهایی و بی توجهی علت شایعی برای این رفتار در کودک است مادر می تواند وقت بیشتری برای او گذاشته و او را بیشتر در آغوش بگیرد. با این حال این رفتار نیز نباید جنبه تشویق پیدا کند. زیرا کودک ممکن است برای جلب توجه و محبت مادر شروع به آغاز این رفتار نماید.

اگر همچنان این رفتار کودک ادامه پیدا کرد مادر باید ناحیه تناسلی کودک را برای بررسی موارد غیر طبیعی مورد معاینه قرار بدهد. اگر مورد خاصی دیده نشد، می تواند به پزشک مراجعه کند چون ممکن است مواردی مانند آزار جنسی دلیل ادامه رفتار کودک باشد. با این حال در اغلب موارد علت خاصی برای این پدیده یافت نمی شود.

در موارد زیر مشورت پزشکی ضروری است:
کودک به خودارضایی در مکانهای عمومی ادامه بدهد.
مادر فکر می کند کودک این رفتار را از فردی دیگر آموخته است.
کودک سعی کند دیگران را تحریک کند.
تکرار رفتار و طول کشیدن آن تا سن 6-5 سالگی باید جدی گرفته شود.

در صورت داشتن هرگونه سوال در مورد برخورد والدین و خودارضایی کودکان با مطب تخصصی ذهن زیبا تماس بگیرید.

ما را در اینستاگرام دنبال کنید. مطالب مرتبط : روابط جنسی لذت بخش
نظریه های شخصیت

نظریه های شخصیت

نظریه های شخصیت در این بخش از محتوا سایت به بررسی نظریه های شخصیت می …

راهبردهای عملی رفتار با نوجوانان

راهبردهای عملی رفتار با نوجوانان

راهبردهای عملی رفتار با نوجوانان راهبردهای عملی رفتار با نوجوانان …

عشق نوروتیک چیست؟

عشق نوروتیک چیست؟

عشق نوروتیک چیست؟ در پاسخ به این سوال که عشق نوروتیک چیست؟ باید گفت …